Nog iets minder

Nog iets minder dan 40 dagen dan vieren we Goede Vrijdag en het Paasfeest.

Eigenlijk is vieren voor Goede Vrijdag niet het juiste woord. Hoe kun je vieren dat iemand leed en stierf? Zo’n gebeurtenis herdenk je, in stilte.

Maar het lijden en sterven van Jezus heeft een dubbele laag. Het is verschrikkelijk dat Hij verraden en gedood werd door de mensheid die Hij kwam redden. Er is een plaats voor verdriet op Goede Vrijdag.
Maar tegelijk toont God juist op deze dag hoe groot Zijn liefde voor ons is: Hij gaf Zijn eigen leven om ons te redden. En op de derde dag stond Hij op uit het graf.
Jezus kwam Zelf Zijn leerlingen troosten: Hij leeft!
Van zulke liefde word je stil, maar tegelijk nodigt het uit om te zingen en te juichen. Zo groot is onze God!

In deze 40 dagen voor Pasen staan we stil bij het lijden en sterven van Christus. We lezen erover, we denken erover na, we bidden en zingen over wat er toen gebeurde. Het lijden toen zet ons stil bij het lijden nu. Bij ziekte, dood en eenzaamheid, bij verdriet en ellende. Zoals Paulus schrijft: de hele schepping lijdt.
Maar juist door het Paasfeest, door de opstanding van Christus, krijgt ook het lijden in onze tijd een andere kleur. We hebben verdriet als er iemand sterft waar we van houden, we worstelen soms met vragen die steeds weer terugkomen. Maar we geloven dat het lijden uitloopt op goed nieuws, op leven.
Hoe moeilijk het leven soms ook is, hoeveel zorgen je jezelf ook kunt maken: God heeft laten zien dat de toekomst veilig is. Hij houdt van ons en beschermt ons. Als het moet dwars door de dood heen.Laten we ons zo in deze weken voor Goede Vrijdag en Pasen voorbereiden op dit grote feest. Met oog voor het lijden om ons heen. Helpend, troostend en bijstaand waar we kunnen. En voor alles in vertrouwen dat God op de dag van Christus een eind zal maken aan al het verdriet. Op die dag zal de hele schepping juichen. Want het goede leven met Hem duurt voor eeuwig.

Johan Harmanny