Een beetje Pinksteren

Een beetje Pinksteren

Geloven doet iets wonderlijks met mensen. Christenen voelen een band met elkaar die dwars door taalgrenzen en cultuurgrenzen heen gaat. Je merkt dat als er een predikant uit India bij ons te gast is, of als een familielid uit het buitenland even terug is in Nederland. En in de zomer merk je het nog iets meer dan op andere momenten. 

In deze periode van het jaar reizen veel mensen rond. De een toert vier weken door Frankrijk. De ander gaat een midweek naar Italië. Weer een ander campert naar Scandinavië of ligt op het strand in Spanje. En andersom bezoeken mensen uit allerlei landen ons landje aan de kust. Op zo'n vakantie proef je iets van de cultuur van de ander. Wij hebben onze boterhammen, gehaktballen en stroopwafels. Nederlanders zijn heel open, we spreken iedereen aan. In andere landen is de cultuur anders. Mensen reageren op een andere manier. Ze eten en drinken andere dingen en op andere tijden. Ze hebben andere leefgewoonten waar je als toerist even aan mee mag doen. 

Maar als je dan op zondag een kerk binnen stapt voelt het al snel vertrouwd. Je komt er binnen en je bent welkom. Je krijgt een Bijbel, een liedboek, soms een liturgie. Er wordt gebeden, voor de wereld, voor zieken, voor gasten. Het Onze Vader klinkt, de Apostolische Geloofsbelijdenis is herkenbaar. Er wordt gelezen uit dezelfde Bijbel, ook al klinkt het anders. Zelfs de melodie van de liederen kan vertrouwd klinken. 

Op straat in een vreemde stad ben je een toerist. In de kerk in een vreemde stad ben je een familielid. Mensen nodigen je uit voor een kopje koffie, vragen geïnteresseerd waar je vandaan komt. Ze delen hun geloof met je. Je bent er thuis. Als ik daarover nadenk en dat ook zelf meemaak ervaar ik dat als iets wonderlijks. God verbindt ons. Christenen zeggen niet alleen dat ze familie zijn, we brengen dat in de praktijk in de herkenning die er over grenzen is. Of een christen nu uit India, Italië, Frankrijk of Nederland komt, we zijn met elkaar verbonden. 

Die band herinnert aan het Pinksterfeest. Op die dag doorbrak Gods Geest de grenzen van talen en culturen. Alle mensen die erbij waren in Jeruzalem hoorden het goede nieuws in hun eigen taal. Dezelfde boodschap, voor alle volken. Een boodschap waarmee Gods Geest mensen verbond op een nieuwe manier. Zoals Hij ons ook nu nog aan elkaar verbindt. Eigenlijk is elke kerkdienst met mensen uit een ander land een beetje Pinksteren. Elke zondag is het feest. Vier je het feest van Gods Geest deze zomer mee? 

Johan